Potiče iz velike, u to vreme poznate porodične zajednice, čiji se rodonačelnik Jovan-Joza Jovanović, naselio u selo Donje Grgure, posle oslobođenja Toplice, 1878.godine. Bavio se prosvetno-pedagoškim radom u Nižoj poljoprivrednoj školi, uglavnom u Prokuplju, da bi posle studijskog boravka u Drezdenu dobio odobrenje uprave Moravske banovine u Nišu da u Francuskom gradu Tuluzu, specijalizira vinarsko-podrumarsku granu, da bi 1940. godine položio Poljoprivredni fakultet u Tuluzu i stekao zvanje inženjera agronomije.

Do pre II rata, nije bio član KPJ, a na početku rata postao član ove političke organizacije koja je u to vreme bila najaktivnija, da bi tokom rata bio jedan od najagilnijih partijskih radnika i antifašističkih boraca u čitavoj Toplici, te je kao sekretar Okružnog komiteta KPJ za Toplicu doprineo oslobađanju Blaca, u II ratu na Veliku gospojinu 1944.godine, probojem Operativne grupe divizija pod komandom Peke Dapčevića.

Posle rata jedan od najviših političkih funkcionera ne samo u Toplici, narodni poslanik kao kandidat Narodnog Fronta, na prvim izborima, 11.11.1945.godine, od jeseni 1947.godine, i republički poslanik, bio pomoćnik ministra za industriju, a od 04.12.1946. do 05.9.1948.godine, ministar finansija u Vladi NR Srbije dr Blagoja Neškovića. Posle okončanja diplomatske karijere, 1963.godine, izabran za saveznog poslanika, i bio aktivan u spoljnopolitičkom odboru Savezne skupštine sve do tragične pogibije, koja ga je zadesila 13.12.1965.godine, na putu iz Toplice, na sredokraći između Jagodine i Đuprije, u svom putničkom autu.

Bio diplomatski predstavnik FNRJ najvišeg ranga (ambasador: Rumunija od 1948. do februara 1950.god.), u Grčkoj (1950.-1954.), Brazilu (1955.-1957.) i Bugarskoj (1957.-1962.), a u međuvremenu je kratko vreme (1948.) bio i punomoćnik ministra spoljnih poslova Vlade FNRJ, na čijem čelu je bio Josip Broz Tito.